In de categorie feministische humor is er niemand zo krachtig als Lena Dunham. En dat sinds het succes van haar serie Girls. Deze zomer trakteert de Amerikaanse schrijfster, regisseuse en actrice ons op Too Much, een Netflixserie in romcom-stijl die leuk en sexy is. Een exclusief interview.
Ze staat in haar keuken, waar lentegroen de boventoon voert . Ze koos ervoor om een bloemenjasje te dragen voor ons interview via Zoom. Lena Dunham is een warme persoonlijkheid, vol slimme en interessante ideeën zoals ze die in Too Much heeft gestopt. Een serie die echt buiten de lijntjes kleurt.
Is Too Much jouw persoonlijke en eigentijdse versie van Bridget Jones?
Lena Dunham: “Absoluut. Bridget Jones heeft een enorme invloed op mij gehad. Eerst via het boek, daarna via de film. Ik las het toen ik een tiener was, en het had veel impact op me — vooral in hoe het liet zien hoe volwassen vrouwen hun leven leiden. Sinds ik in Groot-Brittannië woon, zie ik ook echt hoe hun leven eruitziet. Ik vroeg me af hoe ik zo’n personage zou kunnen bedenken, en probeerde haar een context te geven die tegelijk uitdagend en herkenbaar is — zoals het leven er op je dertigste vaak uitziet, met alle relaties die daarbij komen kijken.”
Beeld van Netflixserie Too Much
Voelde je hetzelfde als je hoofdpersonage Jessica, toen zij van New York naar Londen verhuisde en ontdekte dat niet iedereen daar in een charmant Victoriaans huis woont?
LD: “Ik had dat beeld van Londen door films als Bridget Jones. Omdat ik in New York ben opgegroeid, wist ik natuurlijk wel dat niet iedereen daar in een chic appartement of een perfecte brownstone woont. Maar wanneer je echt in een andere stad aankomt, ontdek je de realiteit — niet de droombeelden. Ik vond het interessant dat het personage Jessica, hoewel ze wéét hoe een grote stad eruitziet, toch geconfronteerd wordt met haar eigen verbeelding.”
Maar op een bepaald moment ontdekt ze dat er tóch mensen zijn die in zulke prachtige huizen wonen.
LD: “Ja, en ze kan het niet geloven. Voor haar is het het meest glamoureuze wat ze ooit heeft gezien. En eerlijk gezegd voelde ik precies hetzelfde toen ik de scènes in dat Londense huis opnam.”
Voor de rol van Jessica koos je voor actrice Meg Stalter. Ze lijkt een beetje op je jongere zelf. Want veel van de situaties die zij in de serie meemaakt, heb je zelf ook gekend.
LD: “Dat klopt — of ik, of mijn vriendinnen. Het voordeel van ouder worden, is dat je vriendinnen hebt die zóveel verhalen en anekdotes met zich meedragen. Zelf ben ik bijvoorbeeld nooit ‘s nachts schreeuwend het appartement van een ex binnengedrongen. Maar ik ken wel mensen die dat wél gedaan hebben. En ik heb nooit een date gehad met een voetballer om er dan achter te komen dat hij eigenlijk een tweelingbroer had — maar ook dat is in mijn omgeving echt gebeurd. Voor het schrijven van dit scenario heb ik al die verhalen verzameld, het personage Jessica draagt ze allemaal met zich mee.”
Hoe ontdekte je Meg Stalter?
LD: “Via Instagram, en daarna in de serie Hacks. Tijdens de pandemie postte ze video’s die me zó blij maakten. Ik zat thuis, alleen met mijn hond. Meg Stalter bekijken gaf me vreugde en hoop — precies wat ik op dat moment nodig had. Later zag ik haar in Hacks, waar ze haar onhandige maar moedige kant liet zien. In Too Much toont ze een andere zijde: teder en zachtaardig.”
Hoe sta je tegenover de acteurs die je regisseert in een serie als deze? Als een grote zus, een moeder, een vriendin?
LD: “Ik probeer te zijn wie ze nodig hebben, afhankelijk van hun verwachtingen. Als ze een vriendin nodig hebben op wier schouder ze kunnen uithuilen, dan ben ik die vriendin. Willen ze een creatieve partner om ideeën mee uit te wisselen, dan speel ik die rol. En als ze op een andere dag iemand nodig hebben die hun temperatuur opneemt en controleert of ze hun kippensoep wel opeten, dan doe ik dat ook. Wat ik zo mooi vind aan regisseren en werken met acteurs is dat je kan proberen aan te voelen wat iemand nodig heeft — en het dan ook écht kan geven. In het dagelijkse leven is dat vaak lastig, maar op een set kan dat wél.”
Wanneer Jessica in Londen aankomt, heeft ze liefdesverdriet door haar ex. Maar gelukkig ontmoet ze een charmante jongen die gitarist is. En wat ik over jou weet, is dat je een zwak hebt voor muzikanten — vooral voor gitaristen.
LD: “Helaas, dat is inderdaad het lot dat mij is toebedeeld.”
Waarom juist gitaristen? Wat hebben zij meer dan bijvoorbeeld drummers?
LD: “Ik weet niet precies waarom, maar het is in elk geval meer dan een bevlieging. Ik voel me aangetrokken tot creatieve mensen, mensen die nadenken en echt verbonden zijn met hun werk. Mijn vader is schilder, dus heb ik altijd schilders vermeden. Ik ben zelf regisseur, dus heb ik ook regisseurs vermeden. En tja — ik denk dat ik gewoon nog nooit een drummer heb ontmoet. Dus zijn het gitaristen geworden.”
Het lijkt erop dat je dol bent op romantische komedies — en niet alleen op Bridget Jones. In Too Much verwijs je ook naar Sense and Sensibility en Notting Hill. Ben je een romantica?
LD: “Absoluut. En dat is eigenlijk grappig, want Girls is helemaal geen romantische serie – eerder een vrij pessimistische. Maar ik heb altijd in de liefde geloofd. Altijd geloofd in de kracht ervan. In welke vorm dan ook. Liefde verandert mensen op een mooie manier. Zelfs in periodes van twijfel bleef ik hopen op romantiek.”
Geeft de liefde hoop?
LD: “Mijn man zegt altijd dat het iets goeds is om liefde te verspreiden — zeker in deze tijden. Zelf heb ik echt moeilijke periodes gekend, maar als ik de liefde heb kunnen vinden, dan kan iedereen dat.”
Wat opvalt aan Too Much, zijn niet alleen de vaste acteurs, maar ook de indrukwekkende lijst van bekende gasten in elke aflevering. Van Emily Ratajkowski tot Naomi Watts en Adèle Exarchopoulos. Hoe heb je hen overtuigd om iets te doen wat ze nog nooit eerder hadden gedaan?
LD: “Dat is een geweldige vraag — maar eerlijk gezegd, ik weet het niet precies. Het zijn stuk voor stuk vrouwen die ik enorm bewonder! Ik heb rollen geschreven die speciaal voor hen waren, en gezegd: ‘Dit heb ik voor jou geschreven, omdat je me inspireert.’ En het feit dat het grappige rollen waren, waarin ze eens níet de vriendin of het sexy meisje hoefden te spelen, sprak hen duidelijk aan. Emily Ratajkowski speelt Jessica’s nachtmerrie, maar haar personage heeft een verrassende twist – ze is meer dan alleen ‘de knappe vrouw’. Naomi Watts heeft veel gevoel voor humor en wilde gewoon eens op een set staan waar ze plezier kon maken . En Adèle Exarchopoulos was net enthousiast om in het Engels te acteren — een bijzonder leuke uitdaging voor haar.”
Hoe heb je Naomi Watts overtuigd om die scène te spelen waarin ze cocaïne snuift?
LD: “Ik schreef de scène, en zij speelde ze gewoon. En toen het tijd was om te dansen in die aflevering, stond zij als eerste op de dansvloer. Naomi is tegelijk ongelooflijk elegant én ontzettend grappig.”
Als Amerikaanse schrijfster, regisseuse en actrice voel je je op dit moment vast veel vrijer in Londen dan in de Verenigde Staten, niet?
LD: “Dat klopt, en dat om verschillende redenen. Ik vind bovendien dat de levenskwaliteit hier uitzonderlijk is.”
Breng je meer tijd door op Instagram dan met het lezen van boeken?
LD: “Nee, ik ken zelfs mijn wachtwoord van Instagram niet. Iemand anders post voor mij. Ik heb altijd veel gelezen. Ik heb trouwens net zelf een essay afgerond, Fame Sick. Het gaat over beroemdheid, ziekte, verandering en het lichaam. Het zou in 2026 moeten verschijnen.”
Denk je dat de manier waarop men naar vrouwen kijkt de laatste jaren sterk is veranderd?
LD: “Ik vind het moeilijk om te zeggen dat het er echt op vooruit is gegaan, zeker als je kijkt naar de inperkingen van vrouwenrechten in de Verenigde Staten en elders. Ja, we vieren de rol van vrouwen in het ondernemerschap en we reiken prijzen uit, maar als je je meest fundamentele rechten niet kan uitoefenen, blijft dat een harde realiteit. Toch probeer ik me te richten op de positieve dingen. Ik denk aan de geweldige feministische activisten, de getalenteerde regisseuses en schrijfsters die blijven strijden voor de positie van vrouwen, hun rechten en genderkwesties. Op goede dagen focus ik me op hen.”
Too Much, een serie van Lena Dunham, met Meg Stalter, Will Sharpe, Emily Ratajkowski, Naomi Watts en Adèle Exarchopoulos. Op Netflix vanaf 10 juli.
Nog meer kijktips? Lees ook: 20 films op Netflix die echt de moeite waard zijn
