Marie-Laurence Stévigny heeft haar label te danken aan een ongelukkig voorval. Nadat haar handtas was gestolen, begon ze uit voorzorg haar belangrijkste accessoires in haar kleding te verbergen. Dat praktische instinct groeide uit tot een creatief idee: een lijn van lichte lederwaren, geïnspireerd op de vorm van een zak. Het concept bleef niet onopgemerkt en viel in de smaak bij Inès de la Fressange.

Op haar dertiende ontdekte ze in het tijdschrift ELLE de kracht van een potloodlijn. “Ik bleef perplex staan bij een kledingschets waarvan het model het ontwerp op de volgende pagina droeg. Toen besefte ik hoe krachtig een tekening kan zijn. Ik was gefascineerd en wist meteen dat ik in de mode wilde werken.” Het vervolg bevestigt haar passie: ze studeerde af aan het Institut Bischoffsheim in Brussel en aan de École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne in Parijs. Daarnaast volgde ze een opleiding schoenontwerp aan de AFPIC in Parijs en nam ze deel aan creatieve ateliers aan het Central Saint Martins College of Art and Design in Londen. Haar indrukwekkende parcours gaat gepaard met een onwankelbare passie voor accessoires. Zo werkte ze onder meer voor Nina Ricci en Agnelle.

Zakken als inspiratiebron

Toen kwam de dag waarop haar handtas werd gestolen. “Ik was verplicht om mijn essentiële spullen onder mijn jas te verstoppen, uit behoefte aan lichtheid en gemoedsrust. Omdat ik nooit de ideale tas vond, heb ik die zelf gecreëerd. Mijn eerste inspiratiebron waren die beroemde zakken die te hulp schieten wanneer je niet weet waar je een telefoon, zonnecrème, bankkaart of bril moet laten. Zij vormen de basis van het ontwerp van mijn ‘Pockets’, die je kruiselings over het lichaam draagt. Het is een intiem accessoire dat je kunt verbergen of net tonen”, vertelt ze. In 2019 lanceerde ze haar merk, gedreven door de wens om kwaliteitsvolle en duurzame stukken te creëren, bestand tegen de tand des tijds.

Kwaliteit boven kwantiteit

“Het is voor mij een manier om me af te zetten tegen overconsumptie, om vakmanschap en handwerk te verkiezen, en om te werken met edele materialen uit Spaanse, Italiaanse en Portugese looierijen, afhankelijk van het type leer, een materiaal waarvoor ik een onvoorwaardelijke liefde koester. Met mijn Pockets stel ik me bevrijde, vloeiende silhouetten voor, zonder overbodige franjes, ontdaan van alles wat lichaam en geest belast, waarbij je precies weet waar elke essentie zich bevindt: je pen, je sleutel, je lippenstift.” Zo werden de kenmerkende Pockets geboren: een lijn van minimalistische, uniseks, tijdloze, modulaire en elegante accessoires.

Herstel van genderdiscriminatie

“Zakken zijn de eerste tassen uit de modegeschiedenis: praktisch en persoonlijk, omdat je erin kunt verbergen wat je wilt. Mijn Pockets staan voor vrijheid en beweging, zonder overbodige franjes. Zakken verschenen ooit op mannenkleding en bleven lang gendergebonden; ook vandaag ontbreken ze vaak bij vrouwenkleding of zijn ze erg klein,” aldus Marie-Laurence Stévigny. Haar ontwerpen kunnen worden aangevuld met kleine accessoires zoals kaarthouders, brillenkokers en sleutelhangers. Een manier om de codes van klassieke lederwaren te doorbreken, goedgekeurd door Inès de la Fressange, die de merk toevallig ontdekte in een pop-up in Le Bon Marché in Parijs, waar de Belgische ontwerpster afgelopen winter voor de derde keer stond. Ze was meteen verkocht voor deze atypische tassen, “zacht als een kussen en soepel als een paar handschoenen”, en sprak er lovend over in haar wekelijkse nieuwsbrief. Een mooi compliment voor dit duurzame label.